سکوت توی قصه ها به معنی رضایت است و توی منطق بی حد و حصر نیمکره چپ، به معنی نبود حرف گفتنی.
توی زبان دل من اما، سکوت یعنی که آن قدر حرف مانده ته دلم، که وقت گفتن همه شان یکهو با هم حمله می کنند به در خروج.
بعد هیچ کدام هم زنده و سالم بیرون نمی رسند طبیعتن.
